Onzekerheid. Het is geen groot, dramatisch woord. Het schreeuwt niet om aandacht. En toch zit het vaak dichter op mijn huid dan ik zou willen toegeven. Soms fluistert het zachtjes in mijn oor. Soms schreeuwt het zo luid dat het alles overstemt. En heel eerlijk? Het is er vaker dan mensen denken.
Ik zie er misschien zelfverzekerd uit. Ik deel mijn verhaal, laat stukjes van mijn leven zien op Instagram, praat open over mijn gezondheid en alles wat daarbij komt kijken. Maar dat betekent niet dat ik nooit twijfel aan mezelf.
Want onzekerheid heeft vele gezichten.
Soms is het de gedachte: “Ben ik wel goed genoeg?”
Soms is het de angst: “Wat als mensen mij niet serieus nemen?”
En soms is het gewoon een vaag gevoel in mijn buik, dat ik niet goed kan plaatsen, maar dat me toch tegenhoudt.
Ik denk dat we allemaal weleens worstelen met onzekerheid.
En weet je? Dat is okƩ. Het maakt ons mens.
Mijn moment van onzekerheid was vandaag in de sportschool, ja gewoon in de sportschool doe ik het goed ga ik daar nu wel sporten ALLEEN zonder mijn sport maatjes. Ik heb het gedaan, wat was ik trots op mezelf na die tijd.
ik leer, dat onzekerheid vaak komt kijken op de momenten dat je iets doet wat belangrijk voor je is. Juist als je buiten je comfortzone stapt, als je je hart volgt, als je iets deelt wat kwetsbaar voelt dan komt die stem. Maar die stem betekent niet dat je moet stoppen. Het betekent juist dat je op iets waardevols stuit.
Onzekerheid hoort erbij. Maar het hoeft je niet te weerhouden van groei, delen, dromen of creƫren.
Laten we elkaar eraan blijven herinneren:
Kwetsbaarheid is geen zwakte.
Het is kracht in zijn puurste vorm. š©·
Liefs,
ilonašø
LiefdeVanBinnenuit 
Plaats een reactie